جز او اطاعت شود و كسى مورد فرمانبرى قرار مىگيرد كه خداوند به اطاعت از او دستور داده باشد و آيا خداوند به اطاعت از كسى دستور مىدهد كه صلاحيت رهبرى نمونه را ندارد ؟ حتّى هنگامى كه خداوند به اطاعت از فردى فرمان مىدهد فرمانبرى از چنين فرد به نام پروردگار متعال خواهد بود و تنها بر اساس جنبه مثبت فرد است كه صلاحيت رهبرى مىيابد ، جنبه رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله و ولايت امام و فقه و ورع يك مرجع و و كالتى كه از جانب مرجع داده مىشود جوانبى هستند كه مورد فرمانبرى قرار مىگيرند و جوانب منفى نظير نادانى ، ناتوانى و گمراهى ذاتى از عوامل رهبرى نيستند به علاوه آن كه هر بشرى حتّى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بخشى از اين صفات را داراست تا آن جا كه به پيامبر دستور داده مىشود :
( قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيغَّ أَنَّمَا إِلهُكُمْ إِلهٌ وَاحِدٌ ) « 1 » « بگو من انسانى هستم همانند شما ، به من وحى مىشود ، هر آينه خداى شما خدايى است يكتا . » و لذا يك انسان نمىتواند به الوهيّت و يا حتّى به نيمى از الوهيت دست يابد و هيچ كس نمىتواند با صفات ذاتى يا هميشگى و يا به هنگام سقوط ارزشها در او مورد فرمانبرى قرار گيرد .
كوشش در راه برپا كردن يك نظام والاتر از راههاى پيچيده صورت نمىپذيرد و اينكار مفهومى جز حمايت از جنبه خير در جامعه و ترك
هامش
( 1 ) - سورهء كهف ، آيهء 110 .