خواهد كرد و اگر چه انسان خاضع فشار و سختيهاى پى درپى زندگى را به جان مىخرد ولى در آخرت خداوند پاداش كسانى را كه ايمان آوردهاند باغهايى قرار خواهد داد كه نهرها در آن جريان دارد و در آن هميشه باقى هستند .
هدفدار بودن زندگى ما را به ضرورت حساب معتقد مىسازد و چون در دنيا حساب دقيق و قاطعى براى انسان نمىيابيم چشم به آخرت مىدوزيم ، جايى كه هر كافرى حساب سخت خود را پس خواهد داد و كيفر كامل خويش را دريافت خواهد كرد .
بنابراين شناخت روز واپسين ناشى از شناخت خدا و مشخّصاً شناخت دو صفت حكمت و قدرت در اوست ، زيرا حكمت ، همان چيزى است كه ما را به ضرورت آخرت مىرساند و قدرت ، ما را به امكان آن رهنمون مىنمايد . پرداختن قرآن به قيامت از اين دو زاويه صورت مىگيرد و از آن جا كه دو صفت حكمت و قدرت در خداوند در حدّ كمال است لذا شناخت او از رستاخيز و دقّت حسابرسى در آن روز افزايش مىيابد . حال آياتى چند از قرآن كريم را از نظر مىگذارنيم :
1 - ( وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ) « 1 » .
« جن و انس را جز براى پرستش خود نيافريدهام . »
2 - ( أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثاً وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ ) « 2 » .
هامش
( 1 ) - سورهء ذاريات ، آيهء 56 .
( 2 ) - سورهء مؤمنون ، آيهء 115 .