تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 466

مساهمون:

ص٤٦٦
أنّه يُستَأثَرُ عَلَيكُم فَيُفَضِّلُ غَيرُكُم فى نَصيبِهِ مِنَ الفَىءِ . وَ الاستِئثارُ ، الانفِرادُ بِالشَّىءِ . « 1 » اثَرة ( به فتح همزه و ثاء ) اسم است از " آثر ، يؤثر ، إيثارا " ؛ يعنى : عطا كرد . مراد [ از حديث نيز ] اين است كه بر شما استئثار مىشود و به ديگرى بيشتر از شما از بيت‌المال ، سهم داده مىشود . استئثار ، يعنى : چيزى را به انحصار در آوردن ؛ چيزى را ويژه خود گردانيدن .

استئثار ، در حديث

واژه " استئثار " در احاديث اسلامى ، كاربرد جديدى ندارد ؛ بلكه در همان معناى لغوى استعمال شده است . در اين جا ، اشاره‌اى داريم به خلاصه و جمع‌بندى آنچه از پيشوايان اسلام درباره اين موضوع اخلاقى ، سياسى و اجتماعى روايت شده است .

يك . انواع استئثار

استئثار ، از منظر احاديث اسلامى ، به دو بخش تقسيم مىشود : استئثار ستوده و استئثار نكوهيده .

الف استئثار ستوده

استئثار ستوده ، عبارت است از ويژه‌سازى خويش به حق ، مانند اين كه خداوند متعال ، بخشى از علوم را به خود ، ويژه ساخته است ، چنان كه از امام صادق عليه السلام روايت شده است :
هامش
( 1 ) النهاية : ج 1 ص 22 .