سخن حق را نمىفهمد ؛ بلكه مىفهمد ، امّا نمىتواند بپذيرد . از اينرو ، او گمراهى است كه راه را مىداند .
نكته ديگر اينكه بىاثر بودن تبليغات در سازندگى اين گروه ، موجب سلب مسئوليت تبليغىِ مبلّغ نمىگردد . از نظر قرآن ، مبلّغ بايد براى اين دسته از مردم نيز برنامه تبليغى داشته باشد ؛ امّا نه به اميد هدايت ؛ بلكه براى اتمام حجّت ، تا هنگامى كه گرفتار عواقب شوم و خطرناك سوء استفاده از آزادى شدند ، به خدا اعتراض نكنند كه چرا راهنمايى براى آنان نفرستاد . « 1 »
مسئوليت برنامه سازى براى تبليغات
با تأمّل در ميزان تأثير پذيرى مخاطبان و تفاوت ظرفيتهاى ذاتى و اكتسابى مردم ، مشخص مىشود كه برنامهريزى صحيح تبليغى تا چه اندازه مهم و مشكل است ، و اين واقعيت ، مسئوليت مبلّغان و سازمانهاى تبليغى ومراكز فرهنگى و بخصوص صدا و سيما را در نظام اسلامى ، در ساختن برنامههاى مناسب و مفيد ، مضاعف مىنمايد .
2 . درگير نشدن با خواستهاى فطرى مردم
يكى از آفات تبليغات ، به طور عام ، تبديل شدن آن به ضدّ خود ، توسط مبلّغ است . مكرّر اتّفاق افتاده است كه تبليغات در زمينههاى مختلف سياسى ، اجتماعى و فرهنگى ، اثر معكوس برجاى مىگذارد . يكى از دلايل آن اين است كه روانشناسى مخاطب ، مورد توجه قرار نگرفته است و تبليغات ، در برابر نيازهاى طبيعى و فطرى مخاطبْ قرار گرفته است . استاد مطهّرى در اين باره مىگويد :
از نظر روانشناسى مذهبى ، يكى از موجبات عقبگرد مذهبى اين است كه اولياى
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 59 ( برپا داشتن حجّت ) .