ب اندرز دادن به خود
4206 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در اندرزهايش به ابن مسعود : اى پسر مسعود ! آرزويت را كوتاه ساز و چون صبحِ خويش را شروع كردى ، بگو : به شب نمىرسم ، و چون به شب درآمدى ، بگو : به صبح نمىرسم . جدا شدن از دنيا را قطعى بدان و لقاى خدا را دوست بدار و ديدار او را ناخوش مدار ؛ زيرا خداوند ، ديدارِ كسى را كه دوستدار ديدار او باشد ، دوست مىدارد و ديدارِ كسى را كه ديدار او را ناخوش داشته باشد ، ناخوش مىدارد .
4207 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در سفارش به ابو ذر : اى ابو ذر ! چون صبح كردى ، به خويشتن ، وعده رسيدن به شب مده و چون به شب درآمدى ، به خود ، وعده رسيدن به صبح مده . از سلامتت ، پيش از آن كه بيمار شوى ، بهره برگير و از زندگىات ، پيش از مُردنت ؛ زيرا نمىدانى فردا چه نام خواهى گرفت [ ؛ مُرده يا زنده ] .
ج دعا
4208 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعاى " اسماى حُسنا " : اى كريم ! تويى آقاى من ، اميد من و اندوخته من ، ساز و برگ من ، و آرزوى من ! پس ، در دنيا آرزوى مرا كوتاه گردان و شوق و آمال مرا به خودت ، تداوم بخش .
4 / 3 آثار كوتاهى آرزو
4209 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كه به دنيا راغب باشد و رغبتش را در آن به درازا بكشانَد ، خداوند ، دلاو را به اندازه رغبتش به دنيا كور مىگردانَد و هر كهبه دنيا بىرغبت باشد و آرزويش را در آن كوتاه سازد ، خداوند ، به او دانشى عطا مىكند ، بىآن كه از كسى