تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 195

مساهمون:

ص١٩٥

4 / 2 آنچه موجب كوتاهى آرزوست

الف منتظر اجَل بودن

4202 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در سفارش به ابو ذر : اى ابو ذر ! بسا آغازكننده روزى كه آن را به پايان نمىبَرَد و بسا چشم به راه فردايى كه به آن نمىرسد ! اى ابو ذر ! اگر به اجَل و فرا رسيدن آن مىنگريستى ، هر آينه ، آرزو را و فريبكارى آن را دشمن مىداشتى . 4203 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : عجب دارم از كسى كه مرگ در تعقيب اوست و او آرزومند دنياست ! 4204 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : كسى كه مىداند از عزيزان جدا مىشود و در خاك ، آرام مىگيرد و با حسابرسى مواجه مىشود ، سزاوار است كه آرزو بركَنَد و كردار نيك در پيش گيرد . 4205 . كنزالعمّال به نقل از ابو سعيد : پيامبر صلى اللّه عليه و آله قطعه چوبى در برابر خود به زمين فرو بُرد و چوب ديگرى در كنار آن و يك چوب ديگر ، بعد از آن . سپس فرمود : " آيا مىدانيد اين چيست ؟ " . گفتند : خدا و پيامبر او بهتر مىدانند . فرمود : " اين يكى ، انسان است و اين ، آرزو . در حالى كه سرگرمِ آرزوست ، اجَل ، او را در مىرُبايد و مانع رسيدنش به آرزو مىشود . " .