تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 473

مساهمون:

ص٤٧٣
رهبرى قريش را در اين قيام بر عهده داشت رفت . ابن مطيع ، دستور داد كه براى عبد اللّه ، پُشتى بياورند و او را به نشستن دعوت كرد . ابن عمر گفت : نيامدم كه بنشينم . آمدم تا حديثى را كه از پيامبر خدا شنيده‌ام ، براى تو باز گويم . شنيدم كه پيامبر خدا فرمود : " كسى كه دست از اطاعت امامى بكشد ، روز قيامت ، در حالى خدا را ملاقات مىكند كه حجّت و برهانى ندارد و كسى كه بميرد و با امامى بيعت نكرده باشد ، به مرگ جاهلى مُرده است " . « 1 » بنگريد كه چه استادانه ، سخن پيامبر خدا را در جهت مخالفت مقصود ايشان به كار مىبرند ! اين ، همان پديده خطرناكى است كه پيامبر خدا براى پيشگيرى از آن ، در اين حديث و ده‌ها حديث ديگر ، بدان هشدار داده و مردم را به اطاعت از امامان حق ، دعوت كرده است . هشدار پيامبر خدا به دست سياست‌بازان مسلمان‌نما و عوامل آنان ، تحريف مىگردد و بدين ترتيب است كه از حديث بر ضدّ حديث ، و از اسلام بر ضدّ اسلام ، سوء استفاده مىشود و سرانجام با ناديده گرفتن جايگاه امامت در جامعه اسلامى و به فراموشى سپردن توصيه‌هاى پيامبر صلى اللّه عليه و آله عصر علم و اسلام در امّت اسلامى سپرى مىگردد و رجعت به كفر و جاهليت ، تحقّق مىيابد . بنا بر اين ، بدون ترديد ، مقصود از احاديثى كه مرگ بدون امام را مرگ جاهلى مىدانند ، بيم دادن از عدم تمسّك به ولايت اهل بيت عليهم السلام است كه ضرورت تمسّك به آنان ، در حديث ثَقَلين و حديث غدير و صدها حديث ديگر ، براى مردم ، بيان شده است .
هامش
( 1 ) . صحيح مسلم : ج 3 ص 1478 ح 1851 .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 473 | محمد الريشهري