تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 465

مساهمون:

ص٤٦٥
امام صادق عليه السلام فرمود : " بيشترين زمانى كه به شناخت او نياز پيدا مىكند ، وقتى است كه جانش به اين جا برسد " و با دست خود به سينه‌اش اشاره كرد . [ عيسى بن سَرى ] مىگويد : در آن هنگام ، عقيده نيكويى داشتم . 2988 . الكافى به نقل از حارث بن مغيره : به امام صادق عليه السلام گفتم : آيا پيامبر خدا فرموده است : " هر كس بميرد و امامش را نشناسد ، به مرگ جاهلى مُرده است " ؟ فرمود : " آرى " . گفتم : جاهليتِ محض يا جاهليتى كه امامش را نشناسد ؟ فرمود : " جاهليت كفر و نفاق و گم‌راهى " . 2989 . الكافى به نقل از ابن ابى يعفور : از امام صادق عليه السلام درباره اين فرموده پيامبر خدا كه : " هر كس بميرد و او را امامى نباشد ، مرگش مرگى جاهلى است " ، پرسيدم و گفتم : مقصود ، مُردن در حال كفر است ؟ فرمود : " مُردن در حال گم‌راهى است " . گفتم : پس ، امروز هم هر كس بميرد و او را امامى نباشد ، مرگش مرگى جاهلى است ؟ فرمود : " آرى " . 2990 . المحاسن به نقل از حسين بن ابى العلاء : از امام صادق عليه السلام درباره اين فرموده پيامبر خدا كه : " هر كس بميرد و او را امامى نباشد ، به مرگ جاهلى مرده است " ، پرسيدم . فرمود : " آرى . اگر مردم از على بن الحسين عليه السلام پيروى مىكردند و عبد الملك بن مروان را رها مىساختند ، هدايت مىشدند " . گفتيم : هر كس بميرد و امامش را نشناسد ، به مرگ جاهلى مُرده است ، [ يعنى ] مرگ در حال كفر ؟ فرمود : " نه . مُردن در گم‌راهى است " .