قرآن " ما اين كتاب را به حق بر تو نازل كرديم ، تا ميان مردم به [ موجب ] آنچه خدا به تو آموخته ، داورى كنى ؛ و زنهار جانبدارِ خيانتكاران مباش ! " .
" و ما اين كتاب ( قرآن ) را به حق به سوى تو فرو فرستاديم ، در حالى كه تصديق كننده كتابهاى پيشين و حاكم بر آنهاست . پس ميان آنان ، بر وفق آنچه خدا نازل كرده ، حكم كن ، و از هواهايشان [ با دور شدن ] از حقّى كه به سوى تو آمده ، پيروى مكن . براى هر يك از شما [ امّتها ] شريعت و راه روشنى قرار دادهايم . و اگر خدا مىخواست ، شما را يك امّت قرار مىداد ؛ ولى [ خواست ] تا شما را در آنچه به شما داده است ، بيازمايد . پس در كارهاى نيك بر يكديگر سبقت گيريد . بازگشت [ همه ] شما به سوى خداست . آن گاه درباره آنچه در آن اختلاف مىكرديد ، آگاهتان خواهد كرد " .
" ستايش ، خدايى را كه اين كتاب [ آسمانى ] را بر بنده خود فرو فرستاد و هيچ گونه كژىاى در آن ننهاد " .
حديث 1423 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بار خدايا ! اى پروردگار ما و پروردگارِ همه چيز ، اى فروآورِ تورات و انجيل و فرقان ! اى شكافنده دانه و هسته !
3 / 70 مُنشِئ
واژهشناسى " مُنشِئ "
صفت " مُنشئ ( نو پديدآور ) " ، اسم فاعل از " أنشَأَ ، يُنشِئُ ، إنشاءً " ، از ريشه " نشأ " است كه بر بلندى و والايى در چيزى دلالت مىكند و " إنشاء " يعنى آغازگرى . " نشأ الشىء " ، يعنى آن چيز از نو پديد آمد و نو شد . " أنشأ السحابُ يمطر " ، يعنى ابر