واگذاشت و سه روز اوّلِ هر ماه را روزه مىگرفت . سپس از اين روش نيز دست كشيد و از هر ده روز ، يك روز ، روزه مىگرفت : پنج شنبه اوّل و آخر ماه و چهارشنبه ميان ماه ، و تا زمانى كه از دنيا رفت ، به اين سنّت ادامه داد .
5 / 6 سخنى جامع درباره ويژگىهاى پيامبر
قرآن " قطعاً براى شما در [ اقتدا به ] پيامبر خدا ، سرمشقى نيكوست براى آن كس كه به خدا و روز بازپسين اميد دارد و خدا را فراوان ياد مىكند " .
حديث 2203 . السنن الكبرى به نقل از ابو امامه ، سهل بن حنيف انصارى ، از يكى از اصحاب پيامبر صلى اللّه عليه و آله : پيامبر خدا ، مسلمانان مسكين و ضعيف را كه بيمار بودند ، عيادت مىفرمود و جنازهشان را تشييع مىكرد و هيچ كس جز او ، بر آنها نماز نمىخواند . زنى درمانده از اهالىِ عوالى ، بيمارىاش طولانى شد و پيامبر خدا از همسايگانى كه به ديدار او مىرفتند ، حال آن زن را جويا مىشد و به آنان فرمان داد كه اگر آن زن از دنيا رفت ، به خاكش نسپرند تا اين كه خود ايشان بر او نماز بگزارد . شبى ، آن زن درگذشت و او را با جنازهها ( به مكان جنازهها ) به مسجد پيامبر خدا آوردند تا پيامبر صلى اللّه عليه و آله آن گونه كه از ايشان خواسته بود بر او نماز بگزارد ؛ امّا ديدند پيامبر صلى اللّه عليه و آله پس از نماز عشا خوابيده است و خوش نداشتند كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله را از خواب بيدار كنند . لذا خود ، بر او نماز گزاردند و او را بردند . چون صبح شد ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله از همسايگان آن زن كه نزد پيامبر بودند ، حال آن زن را جويا شد و آنها خبر مرگ او را به پيامبر صلى اللّه عليه و آله دادند و گفتند كه نخواستند پيامبر صلى اللّه عليه و آله را براى او بيدار كنند . پيامبر صلى اللّه عليه و آله به آنها فرمود : " چرا چنين كرديد ؟ راه بيفتيد " .
آنها با پيامبر صلى اللّه عليه و آله به راه افتادند تا به گور او رسيدند و چنان كه براى نماز ميّت مىايستند ،