تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 613

مساهمون:

ص٦١٣
2196 . امام باقر عليه السلام : پيامبر خدا ، در شب نوبتىِ عايشه ، نزد او بود . به پيامبر صلى اللّه عليه و آله گفت : اى پيامبر خدا ! چرا خودت را به رنج مىاندازى ، حال آن كه خداوند ، گناهان گذشته و آينده تو را آمرزيده است ؟ فرمود : " اى عايشه ! آيا بنده‌اى سپاس‌گزار نباشم ؟ ! " . 2197 . امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، در شب نوبتىِ امّ سلمه ، در خانه او بود . امّ سلمه متوجّه شد كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله در بستر نيست و از اين بابت ، بنا به خصلت زنان ، دچار شك و بددلى شد . از اين رو ، برخاست و در اطراف خانه به جستجوى ايشان پرداخت . ناگاه ديد كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله در گوشه‌اى از اتاق ايستاده و دست‌هايش را به طرف آسمان برداشته است و گريه مىكند و مىگويد : " بار خدايا ! خوبىهايى را كه ارزانىام داشته‌اى ، هرگز از من باز مگير . . . . بار خدايا ! هرگز مرا چشم بر هم زدنى ، به خودم وا مگذار " . امّ سلمه باز گشت و شروع به گريستن كرد ، تا جايى كه از شنيدن صداى گريه او ، پيامبر خدا باز گشت و به او فرمود : " اى امّ سلمه ! چرا گريه مىكنى ؟ " . گفت : پدر و مادرم ، فدايت شوند ، اى پيامبر خدا ! چرا گريه نكنم ، در حالى كه شما با آن مقامى كه نزد خدا دارى و خداوند ، همه گناهان قبل و بعد تو را آمرزيده است [ ، اين گونه‌اى ] . . . ؟ پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " اى امّ سلمه ! چه چيزى مرا در امان مىدارد ؟ خداوند ، يونس بن متّى را يك چشم بر هم زدن ، به خودش وا گذاشت و در نتيجه ، آن شد كه شد " . 2198 . الأمالى ، طوسى به نقل از بكر بن عبد اللّه : عمر بن خطّاب بر پيامبر صلى اللّه عليه و آله وارد شد و ديد ايشان سخت بيمار ( / تبدار ) است . عمر گفت : اى پيامبر خدا ! چه قدر ناخوش احوال هستى ؟ پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " با اين حال ، ديشب سى سوره ، از جمله سبعِ طوال « 1 » را قرائت كردم " . عمر گفت : اى پيامبر خدا ! با آن كه خداوند ، گناهان گذشته و آينده تو را آمرزيده است ، اين‌چنين خود را به زحمت مىاندازى ؟ فرمود : " اى عمر ! آيا بنده‌اى سپاس‌گزار نباشم ؟ ! " . 2199 . المناقب ، ابن شهر آشوب به نقل از طاووس فقيه : در حِجر ، امام زين العابدين عليه السلام را ديدم كه نماز مىخوانَد و دعا مىكند و مىگويد : " بنده‌ات در درگاه توست ، اسيرت در آستان
هامش
( 1 ) سبع طوال يا هفت سوره طولانى ، عبارت‌اند از : بقره ، آل عمران ، نساء ، مائده ، انعام ، اعراف و توبه .