پژوهشى درباره گواهى دادنِ دانش ، بر پيامبرى محمّد
آيات و احاديث بيان شده ، بر اين مطلب دلالت دارند كه نبوّت پيامبر اسلام ، يك پديده علمى است كه با معيارهاى عقلى همخوانى دارد و رابطه ميان علم و ايمان ، اساساً پيوندى ناگسستنى است . درباره مفهوم همبستگى ميان علم و ايمان ، لازم است به نكات زير توجّه شود :
1 . علم از ديدگاه كتاب و سنّت ، به معناى بصيرت و بينش علمى است .
2 . بصيرتِ علمى ، عبارت از احساس و نور و بينشى است كه كليه دانشها و دريافتهاى انسانى را رهبرى مىكند ؛ يعنى علم و معرفت را در راه تكامل فرد و جامعه انسانى قرار مىدهد . به ديگر سخن ، بصيرتِ علمى ، همان جوهره و روحِ دانش است .
3 . اسلام براى تمام شاخههاى معرفت ، احترام و ارزش قائل است ، به شرط آن كه با بصيرتِ علمى توأم باشند و هدفِ رشد و تكامل انسانيّت را دنبال كنند .
4 . دانشِ تهى از بصيرتِ علمى ، به انحطاط و سقوط انسان مىانجامد ؛ خواه علم توحيد و خداشناسى باشد و خواه ساير علوم . حتى مىتوان گفت كه علم بدون بصيرتِ علمى ، علم نيست ؛ چرا كه مزيّت و شناسه علم را كه همان رشد و تكامل انسان باشد ، از دست مىدهد .
5 . علم ، به طور كلّى ، وقتى با بصيرتِ علمى همراه باشد ، همان علم توحيد و