تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 361

مساهمون:

ص٣٦١
رنج كارزار ، بىنيازش مىسازد . پس خداوند مىفرمايد : " به اين بنده‌ام بنگريد كه چگونه براى من ، با جانش شكيبايى ورزيد " . و كسى كه زنى زيبا و بسترى نرم و خوش دارد ؛ ولى [ براى عبادت ، ] شبانه از جايش برمىخيزد . آن گاه ، خداوند مىفرمايد : " شهوتش را مىنهد و مرا ياد مىكند ، حال آن كه اگر مىخواست ، مىخفت " . و كسى كه هر گاه با گروهى هم‌سفر گردد ، چون آنان تا پاسى از شب بيدار بمانند و سپس بخوابند ، در خوشى و ناخوشى ، سحرگاهان [ براى عبادت ] از خواب برمىخيزد . 1806 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، روز قيامت به سه تن لبخند مىزند : كسى كه شبانه بر مىخيزد و نماز مىخواند ؛ مردمى كه براى نماز ، صف مىبندند ؛ و مردمى كه براى پيكار با دشمن ، صف مىكشند . 1807 . مسند ابن حنبل به نقل از مطرف بن عبد اللّه بن شخّير : حديثى از ابو ذر برايم نقل كرده بودند و من دوست داشتم او را ببينم . پس چون او را ديدم ، به او گفتم : اى ابو ذر ! از تو حديثى برايم نقل كرده‌اند كه دوست داشتم تو را ببينم و درباره آن ، از تو بپرسم . ابو ذر گفت : اينك ديدى . پس بپرس . گفتم : شنيده‌ام كه مىگويى : پيامبر خدا فرمود : " خداوند عز و جل ، سه تن را دوست دارد و سه تن را دشمن مىدارد " . گفت : " آرى . گمان ندارم كه به دوستم محمّد ، دروغ ببندم " ، و اين جمله را سه بار تكرار كرد . گفتم : آن سه تن كه خداوند دوستشان دارد ، كيان‌اند ؟ گفت : " مردى كه در راه خدا مىجنگد . پس براى جهاد و به انتظار پاداشِ خدا ، با دشمن روياروى مىشود و پيكار مىكند تا كشته شود . شما نيز در كتاب خداوند عز و جل در اين باب مىخوانيد : " خداوند ، كسانى را كه در راهش در صفى مىجنگند ، دوست دارد " . و مردى كه همسايه‌اش او را مىآزارد و او بر آزارش شكيبايى مىورزد و انتظار پاداش از خدا دارد . پس خداوند او را با مرگ يا زندگى ، از اين آزار ، ايمن مىگرداند . و مردى كه همراه مردمى است كه در حركت هستند ، تا آن كه خواب يا چرت بر آنان چيره مىشود و آنان ، آخر شب [ براى خواب ] فرود مىآيند ، امّا او به وضو و نمازش مىپردازد " .