تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 359

مساهمون:

ص٣٥٩
" پذيرا و شنواى دروغ هستند [ و ] بسيار مال حرام مىخورند . پس اگر نزد تو آمدند ، [ يا ] ميان آنان داورى كن ، يا از ايشان روى برتاب . و اگر از آنان روى برتابى ، هرگز زيانى به تو نخواهند رسانيد . و اگر داورى مىكنى ، پس به عدالت در ميانشان حكم كن ، كه خداوند دادگران را دوست مىدارد " . حديث 1799 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، مؤمنِ پيشه‌ور را دوست دارد . 1800 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، شخصِ آزرمگينِ سنجيده‌سخنِ « 1 » پاك‌دامن را دوست دارد . 1801 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، شخصِ آزرمگينِ بردبارِ عفيفِ خويشتندار را دوست دارد . 1802 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، بنده مؤمنِ خود را كه تهىدستِ خويشتندارِ عيالوار است ، دوست دارد . 1803 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، مؤمن را هرگاه تهىدست خويشتندار باشد ، دوست دارد . 1804 . سُنَن التِّرمذى به نقل از عبد اللّه بن مسعود ، : [ پيامبر خدا ] فرمود : " خداوند ، سه تن را دوست دارد : شخصى كه شبانه برمىخيزد و به تلاوت قرآن مىپردازد ؛ شخصى كه با دست راستش صدقه مىدهد " و فكر مىكنم پس از آن فرمود : " و آن را از دست چپش پنهان مىدارد ؛ و شخصى كه همراه گروهى رزمنده باشد و چون يارانش پراكنده شوند ، خود به رويارويى با دشمن مىشتابد " . 1805 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، سه تن را دوست مىدارد ، به آنان لبخند مىزند و به آنان شادمان مىشود : كسى كه چون گروهى [ از دشمن ] پديدار شوند ، در پىِ آنان براى خدا با جان خود مىجنگد ؛ پس يا كشته مىشود و يا خداوند ، يارىاش مىكند و از
هامش
( 1 ) مراد ، كسى است كه سخن نامربوط نمىگويد و يا سخنى را كه فايده اخروى ندارد ، بر زبان نمىراند .