تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 341

مساهمون:

ص٣٤١
1746 . مسند ابن حنبل به نقل از عبادة بن صامت : از پيامبر خدا شنيدم كه از خداوند عز و جلنقل مىكرد كه مىفرمايد : " دوستىام با آنان كه در راه من يكديگر را دوست مىدارند ، قطعى است . دوستىام با آنان كه در راه من به يكديگر مىبخشند ، قطعى است . دوستىام با آنان كه در راه من به ديدار يكديگر مىروند ، قطعى است . در روزى كه سايه‌اى جز سايه خدا نيست ، آنان كه در راه خدا يكديگر را دوست داشته‌اند ، بر منبرهايى از نور در سايه عرش ، قرار دارند " . 1747 . كنز العمّال به نقل از خالد بن وليد : مردى به نزد پيامبر خدا آمد و گفت : دوست دارم از دوستان خدا و پيامبرش باشم . ايشان فرمود : " آنچه را خدا و پيامبرش دوست مىدارند ، دوست بدار و آنچه را خدا و پيامبرش دشمن مىدارند ، دشمن بدار " .

ه دشمنى در راه خدا

1748 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : عيسى بن مريم عليهماالسلام به حواريان خود فرمود : " با خداوند ، دوستى كنيد و به او نزديك شويد " . گفتند : اى روح خدا ! با چه به خدا نزديك شويم و با او دوستى كنيم ؟ فرمود : " با دشمنى با معصيت‌كاران . و خشنودىِ خدا را با ناخشنودىِ آنان به دست آوريد " .

و بىرغبتى به دنيا

1749 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : به دنيا بىرغبت باش ، تا خداوند دوستت بدارد . 1750 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : اگر دوست دارى كه خداوند دوستت بدارد ، به دنيا بىرغبت باش و اگر دوست دارى مردم دوستت بدارند ، هر گاه از مال دنيا چيزى به دستت افتاد ، آن را به سوى آنان بيفكن .