1741 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، بزرگوار است و بزرگوارى را دوست مىدارد ؛ خوىهاى و الا را دوست مىدارد و خوهاى پَست را ناخوش مىدارد .
ج رغبت به آنچه نزد خداست
1742 . امام صادق عليه السلام : مردى به پيامبر صلى اللّه عليه و آله گفت : اى پيامبر خدا ! به من كارى را بياموز كه چون انجامش دهم ، هم خدا در آسمان و هم زمينيان ، دوستم بدارند .
پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " به آنچه نزد خداوند است ، راغب باش ، تا خداوند دوستت بدارد ، و به آنچه نزد مردم است ، بىميلى نشان بده ، تا مردم دوستت بدارند " .
د دوستى در راه خدا
1743 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مردى راهىِ ديدار برادر [ دينىِ ] خود در روستايى شد . خداوند ، فرشتهاى بر سرِ راه او قرار داد . چون آن مرد پيش آمد ، فرشته از او پرسيد : " به كجا مىروى ؟ " .
پاسخ داد : به ديدار برادرى كه در اين روستا دارم ، مىروم .
پرسيد : " آيا نعمتى نزد او دارى كه براى رسيدنِ به آن ، نزدش مىروى ؟ " .
پاسخ داد : نه ، جز اين كه او را در راه خداوند عز و جل دوست دارم .
فرشته گفت : " من نيز پيامآور خدا به سويت هستم كه : خداوند ، تو را دوست دارد ، همانگونه كه تو در راهش دوستى مىورزى " .
1744 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : [ خداوند عز و جل فرمود : ] " دوستىام با آنان كه در راه من يكديگر را دوست مىدارند ، قطعى است . دوستىام با آنان كه در راه من به يكديگر مىبخشند ، قطعى است . دوستىام با آنان كه در راه من با يكديگر دوستى مىكنند ، قطعى است . دوستىام با آنان كه در راه من به ديدار يكديگر مىروند ، قطعى است . دوستىام با آنان كه در راه من با يكديگر مىپيوندند ، قطعى است " .
1745 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند متعال مىفرمايد : " دوست داشتنِ آنان كه در راه من يكديگر را دوست مىدارند ، در راه من با يكديگر همنشينى مىكنند ، در راه من به ديدار يكديگر مىروند و در راه من به يكديگر مىبخشند ، بر من واجب است " .