ضمن آن ، احاديث بسيارى درباره پاكيزگى و پيراستگى محيط زندگى و بهداشت فردى و نقش آن در سلامت فرد و جامعه آمده است كه نشانگر توجّه و عنايت ويژه آموزههاى دينى و نبوى به سلامت فرد و جامعه و پيراستگى محيط زيست انسان دارد . در ادامه اين رهنمودها به " مسواك كردن دندانها " و بهداشت دهان و دندان به گونه ويژه ، پرداخته شده است و نوعِ توجّه بدان ، بسى آموزنده است و از جمله ، اين حديث آمده كه :
طَيِّبُوا أفواهَكُم بِالسِّواكِ ؛ فإنّها طُرُقُ القُرآنِ . « 1 »
دهان ، گذرگاه كلمات و آياتِ قرآنى است . پس آن را بپيراييد و پاك نگه داريد .
باب دوم : ميوهدرمانى ، گياهدرمانى و غذادرمانى
در اين باب ، خواصّ شمارى از ميوهها ، گياهان و غذاها و نقش آنها در درمان برخى بيمارىها ارائه مىگردد .
باب سوم : بيمارى
انسان در گستره زمين ، زندگى مىكند و فراوان با پديدهها ، حالتها و چگونگىها رويارو مىشود . گاه راز و رمز آنچه را كه پديد آمده ، در مىيابد و گاه ، نه . روايات شايان توجّهى درباره " بيمار " شدن آمده است . بيمارى ، غالبا فهميدنى و تحليل كردنى است . پزشكان ، ريشهها و سرچشمههايش را در مىيابند و معالجه مىكنند و گاه ، يكسر ، چگونگىاش پنهان است . آموزههاى دينى بر " طب " و " طبابت " تأكيد مىكنند . و امّا انسان مؤمن ، چون بر بستر بيمارى بيفتد ، نگاهش را فراتر مىبرند ، تا در چنبره كششهاى مادّى و جاذبههاى زودگذر نمانَد . بيمارى ، گاهى " تازيانه سلوك " است تا انسان به خود آيد ، استغفار كند ، خداى را از بُن جان بخواند و . . . :
هامش
( 1 ) . ر . ك : ج 13 ص 420 ح 10773 .