پدر و مادر و سپس جنگ در راه خدا .
3096 . اذا أمّ أحدكم النّاس فليخفّف فانّ فيهم الصّغير و الكبير و الضعيف و المريض و ذالحاجة و اذا صلّى لنفسه فليطوّل ما يشاء .
هرگاه يكى از شما پيشنماز مردم شد ، نماز را كوتاه كند ؛ زيرا در ميان آنان كوچك و بزرگ و بيمار و ناتوان و نيازمند هست و هر گاه براى خود نماز خواند ، هر چه مىخواهد ، آن را طولانى كند .
3097 . انّ المصلّي ليقرع باب الملك و انّه من يدم قرع الباب يوشك أن يفتح له .
نماز گزار درب رحمت خدا را مىزند و هر كس درى را پيوسته بكوبد ، سرانجام به روى او باز خواهد شد .
3098 . انّ للّه ملكا ينادي عند كلّ صلاة : يا بني آدم قوموا الى نيرانكم الّتي أوقدتموها على أنفسكم فأطفؤوها بالصّلاة .
خدا فرشتهاى دارد كه در وقت هر نماز ، بانگ مىزند : اى انسانها ! برخيزيد و آتشهايى را كه براى خود افروختهايد ، با نماز خاموش كنيد .
3099 . أوّل ما يحاسب به الصّلوة .
اولين چيزى كه به حساب آن رسيدگى مىشود ، نماز است .
3100 . بين العبد و بين الكفر ترك الصّلوة .
ميان بنده و كافر شدن ، ترك نماز فاصله است .
3101 . ربّ قائم حظّه من قيامه السّهر و ربّ صائم حظّه من صيامه الجوع و العطش .
نهج — صفحة 625
مساهمون: ابو القاسم پاينده
ص٦٢٥