را « خانهء سپاس گزارى » بگذاريد .
2093 . ليس أحد أحبّ اليه المدح من اللّه و لا أحد اكثر معاذير من اللّه .
هيچ كس بيشتر از خداوند ، ستايش را دوست ندارد و هيچ كس بيشتر از خداوند عذر پذير نيست .
2094 . حبّ الثّناء من النّاس يعمي و يصمّ .
دوست داشتن ستايش گرى مردم ، چشم را كور و گوش را كر مىكند .
2095 . ما أنعم اللّه على عبد نعمة فحمد اللّه عليها الّا كان ذلك الحمد أفضل من تلك النّعمة و ان عظمت .
وقتى خداوند به بندهاى نعمتى مىدهد و او خدا را براى آن مىستايد ، اين ستايش ، بهتر از آن نعمت است ، هر قدر كه نعمت بزرگ باشد .
2096 . من أولى معروفا فلم يجد جزاء الّا الثّناء فقد شكره و من كتمه فقد كفره .
هر كس كار نيكى را ببيند و پاداشى غير از ستايش ، براى آن نيابد ، شكر آن گذاشته است و هر كس آن را پنهان كند ، كفران آن كرده است .
2097 . من طلب محامد النّاس بمعاصى اللّه عاد حامده من النّاس ذامّا .
هر كس در پى ستايش مردم ، از راه نافرمانى خداوند باشد ، ستايش گرانش مذمتگر او خواهند شد .
2098 . ألمؤمن بخير على كلّ حال ، ينزع نفسه من بين جنبيه و هو يحمد اللّه .
انسان مؤمن همواره خوب است ، جانش گرفته مىشود و خدا را سپاس مىگويد .
نهج — صفحة 422
مساهمون: ابو القاسم پاينده
ص٤٢٢