دروغ است تا آن كه نزد خداوند ، به دروغ پيشگى شناخته مىشود .
1792 . عمل الجنّة الصّدق و اذا صدق العبد برّ و اذا برّ أمن و اذا أمن دخل الجنّة ، و عمل النّار الكذب و اذا كذب العبد فجر و اذا فجر كفر و اذا كفر دخل النّار .
عمل بهشتى ، راست گويى است و چون بنده ، سخن راست بگويد ، عمل نيك انجام دهد و چون نيكى كند ، ايمنى يابد و چون ايمن شود ، به بهشت مىرود / و عمل جهنمى دروغ است و چون بنده ، سخن دروغ بگويد ، بد كار مىشود و چون بد كار شود ، به كفر مىگرايد و وقتى كه به كفر گراييد ، به جهنم خواهد رفت .
ربا : الرّبا
1793 . اذا ظهر الزّنا و الرّبا في قرية فقد أحلّوا بأنفسهم عذاب اللّه .
آن گاه كه زنا و ربا خوردن در منطقهاى آشكار شود ، مردم آن جا عذاب الهى را به خود خريدهاند .
1794 . ألآخذ و المعطي سواء في الرّبا .
ربا دهنده و ربا گيرنده در گناه ، با هم برابرند .
1795 . ألتّمر بالتّمر و الحنطة بالحنطة و الشّعير بالشّعير و الملح بالملح مثلا به مثل يدا بيد فمن زاد و استزاد فقد أربى الّا ما اختلف ألوانه .
خرما در برابر خرما و گندم در برابر گندم و جو در برابر جو و نمك در برابر نمك ، جنس در برابر جنس و مشت در برابر مشت بدهيد و هر كس بيشتر بدهد