خداوندا ! گناهم را ببخش و خانهام را وسعت و روزىام را بركت ده .
1653 . أللّهمّ اغفر لي خطيئتي و جهلي و اسرافي في أمري و ما أنت أعلم به منّى .
أللّهمّ اغفر لي خطيئتي و عمدي و هزلي و جدّي و كلّ ذلك عندي .
أللّهمّ اغفر لي ما قدّمت و ما أخرت و ما أسررت و ما أعلنت .
خداوندا ! مرا به سبب لغزش و جهالت و افراط كارىام و آن چه خود بهتر از من مىدانى ، ببخش . خداوندا ! خطا و عمد و شوخى و جدىام ، همه را ببخش .
خداوندا ! گناهان سابق و لاحق و پنهان و آشكارم را عفو كن !
1654 . أللّهمّ اقسم لنا من خشيتك ما تحول بيننا و بين معاصيك و من طاعتك ما تبلغنا به جنّتك و من اليقين ما يهوّن علينا مصيبات الدّنيا و متّعنا بأسماعنا و أبصارنا و قوّتنا ما أحييتنا و اجعله الوارث منّا و اجعل ثارنا على من ظلمنا و انصرنا على من عادانا على من ظلمنا و انصرنا على من عادانا و لا تجعل مصيبتنا في ديننا و لا تجعل الدّنيا أكبر همّنا و لا مبلغ علمنا و لا تسلّط علينا من لا يرحمنا .
خداوندا ! از ترس خود ، آن اندازه نصيب ما كن كه ميان ما و نافرمانى تو حايل شود و از اطاعت خود ، آن اندازه كه ما را به بهشت برساند و از يقين ، آن مقدار كه سختىهاى جهان را بر ما آسان سازد . و ما را تا زمانى كه زنده مىدارى ، از چشم و گوش و نيروى خود بهرهمند گردان و آن را تا آخرين لحظه ، برايمان نگه دار و انتقام ما را از كسانى كه به ما ستم كردند ، بگير و ما را بر كسانى كه با ما دشمنى مىكنند ، پيروز گردان و مصيبتهايمان را در دينمان قرار نده و كار دنيا را بزرگترين غم ما و نهايت دانشمان نساز و كسى را كه به ما رحم نمىكند ، بر ما مسلط نكن .
نهج — صفحة 336
مساهمون: ابو القاسم پاينده
ص٣٣٦