عليه .
سه گروه در سايهء عرش ، آسوده گفت و گو مىكنند ، در حالى كه مردم گرفتار حسابند : كسى كه در راه خدا از ملامت گر بيم ندارد و كسى كه دست خود را به سوى آن چه بر او حلال نيست ، دراز نمىكند و كسى كه به آن چه بر او حرام است ، نمىنگرد .
1212 . سبعة يظلّهم اللّه تحت ظلّ عرشه يوم لا ظلّ الّا ظلّه : رجل قلبه معلّق بالمساجد ، و رجل دعته امرأة ذات منصب فقال : انّى أخاف اللّه ، و رجلان تحابّا فى اللّه ، و رجل غضّ عينه عن محارم اللّه ، و عين حرست فى سبيل اللّه ، و عين بكت من خشية اللّه .
هفت نفر را خداوند در روزى كه سايهاى جز سايهء او نيست ، زير سايهء عرش خود مىبرد : مردى كه دل او به مسجدها علاقه دارد و مردى كه زن صاحب مقامى ، از او كام بخواهد و او بگويد : از خدا مىترسم و مردانى كه در راه خدا دوستى كنند و مردى كه از محارم خدا چشم بپوشد و چشمى كه در راه خدا حراست كند و چشمى كه از ترس خدا اشك بريزد .
1213 . ردّوا السّلام و غضّوا البصر و أحسنوا الكلام .
به سلام پاسخ دهيد و چشم از محارم بپوشيد و نيكو سخن گوييد .
1214 . ما من مسلم ينظر الى امرأة أوّل رمقة ثمّ يغضّ بصره الّا أحدث اللّه تعالى له عبادة يجد حلاوتها فى قلبه .
هيچ مسلمانى نيست كه چشمش به زنى بيفتد و چشم از او باز دارد ، مگر آن كه خداوند متعال ، او را با عبادتى انس مىدهد كه شيرينى آن را در قلب خود
نهج — صفحة 251
مساهمون: ابو القاسم پاينده
ص٢٥١