- 12 - ابراهيم بن وليد بن عبد الملك 127 - 126
در اواخر ذو الحجّه كه يزيد بن وليد مرده است گروهى از مردم با برادر وى ، ابراهيم بن وليد بيعت كردهاند .
ابراهيم كارش متزلزل بوده « 1 » چه همهء مردم با او بيعت نكردهاند بلكه برخى بيعت كرده و برخى از بيعت سر باز زدهاند پس گروهى او را به امارت سلام مىداده گروهى به خلافت و بسيارى از مردم نه به امارت و نه به خلافت . تا اين كه عاقبت در ماه صفر از سال يك صد و بيست و هفت ( 127 ) ، پس از اندكى بيش از شصت روز زمامدارى لرزان و سست ، ناگزير خود را از خلافت ، خلع و با مروان حمار بيعت كرده و گردن به اطاعت و فرمانبرى او نهاده است .
ابراهيم به مناسبت اين كه خود را از كار بر كنار و زمام سلطنت اموى را به مروان حمار واگذار كرده بعنوان « مخلوع » اشتهار يافته است .
تا سال ( 132 ) زندگانى ابراهيم امتداد داشته و در آن سال در قضيهء دربار ابو عباس سفّاح ، نخستين خليفهء عباسى ، با گروهى از بنى اميّه بقتل رسيده است .
هامش
« 1 » اشاره بدين مطلب كرده گويندهء بيت زير :نبايع ابراهيم فى كل جمعة
الا ان امرا أنت و اليه ضائع