پدر يا برادر ، يا خويش ديگر ، جامهء خود را بر آن زن مىافكنده و مىگفته است من از هر كس به اين زن احق هستم و او را به ارث مىبرده است پس در اين آيه اين كار تحريم شده و گفته شده است بر شما حلال نيست كه زن را مثل مواريث بر سبيل ارث با كراهتى كه ايشان راست بگيريد يا مال او را به اكراه از وى به ارث ببريد ( كلمهء « كره » در آيه بفتح و ضم هر دو قرائت شده بنا به اول بمعنى « كارهات » و مراد موروث بودن خود زن خواهد بود و بنا به دوم بمعنى « مكرهات » و مراد موروث بودن مال زن خواهد بود ) .
2 - حرمت نگاهدارى زن از راه اضرار به او تا ناچار از افتداء گردد .
3 - جواز عضل و منع در صورت اتيان بفاحشة .
ادوار فقه ( فارسي ) — صفحة 195
مساهمون: محمود الشهابي الخراساني
ص١٩٥