منع كرده پس اين آيه نزول يافته است .
3 - هم ازواج و هم اولياء هر دو مورد خطابند .
4 - تمام مردم به اين آيه مخاطب قرار گرفتهاند بدين معنى كه نبايد در ميان شما عظلى واقع شود پس اگر كسى « عضل » كند و مردم به آن راضى باشند مانند اينست كه همهء مردم در عضل شريك شده و مانع بودهاند .
محقق اردبيلى پس از نقل قول چهارم چنين افاده كرده است « و به اين نيازى نيست چه احتمال مىرود كه خطاب به همهء مردم باشد ليكن بمعنى اين كه هيچ كس حق ندارد زنى را از تزويج با « كفؤ » ، وقتى كه تراضى ميان ايشان باشد ، جلوگيرى كند . . » بنقل فاضل شافعيه ثبوت ولايت بر زن را به اين آيه استناد كرده و گفتهاند زن خودش حق ندارد خود را تزويج كند اين استناد مورد ايراد و انتقاد شده و محقق اردبيلى بعيد ندانسته كه به اين آيه بر « عدم جواز منع ولى از تزويج بكفؤ » استدلال شود .
ادوار فقه ( فارسي ) — صفحة 192
مساهمون: محمود الشهابي الخراساني
ص١٩٢