و به سند معتبر از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه فرمود : زينهار مزاح بسيار مكنيد كه باعث حقد و كينه مىشود ، و مزاح دشنام كوچك است « 1 » .
و حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام بعضى از فرزندان خود را وصيّت فرمودند كه :
بپرهيز از مزاح كه نور ايمانت را مىبرد ، و مروّت و انسانيّت را سبك مىكند « 2 » .
و به سند صحيح از معمّر بن خلّاد منقول است كه : به خدمت حضرت امام رضا عليه السّلام عرض نمود : گاه هست كه شخصى در ميان جماعتى مىباشد كه مزاح مىكنند و خنده مىكنند ، فرمود : باكى نيست تا به فحش نرسد ، بعد از آن فرمود :
اعرابى بود و به خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله مىآمد ، و هديّه مىآورد و مىگفت :
يا رسول اللّه قيمت هديه ما را بده ، يعنى تبسّم فرما ، حضرت مىخنديد ، و وقتى كه غمى روى مىداد مىفرمودند : اعرابى كجاست ؟ كاش مىآمد و ما را مىخندانيد « 3 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : هيچ مؤمن نيست مگر آنكه در آن دعابه هست ، پرسيدند : دعابه چيست ؟ فرمود : مزاح و خوش طبعى « 4 » .
و منقول است از يونس شيبانى كه حضرت صادق عليه السّلام از من پرسيد كه : چگونه است مداعبه و مطايبهء شما با يكديگر ؟ گفتم : كم است : فرمود كه : چنين مكنيد كه خوشطبعى و مداعبه از حسن خلق است ، و تو به مداعبه سرور و خوشحالى در دل برادر مؤمن خود داخل مىكنى ، و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله بسيار بود كه با كسى
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 664 ح 12 .
( 2 ) اصول كافى 2 / 665 ح 19 .
( 3 ) اصول كافى 2 / 663 ح 1 .
( 4 ) اصول كافى 2 / 663 ح 2 .