ضرر نرسد ؛ زيرا كه دوست يك روزى دشمن مىشود « 1 » .
و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه : با دوست خود به هموارى دوستى كن شايد كه روزى دشمن شود ، و با دشمن خود به هموارى دشمنى كن شايد كه روزى دوست تو بشود « 2 » .
يا أبا ذر تعرض من أعمال أهل الدنيا على اللّه من الجمعة الى الجمعة في يومين الاثنين و الخميس ، فيغفر كلّ عبد مؤمن الّا عبدا كانت بينه و بين أخيه شحناء ، فيقال : اتركوا عمل هذين حتّى يصلحا .
يا أبا ذر ايّاك و هجران أخيك ، فانّ العمل لا يتقبّل مع الهجران .
يا أبا ذر أنهاك عن الهجران ، و ان كنت لا بدّ فاعلا فلا تهجره ثلاثة أيّام كملا ، فمن مات فيها مهاجرا لأخيه كانت النار أولى به .
اى ابو ذر عرض مىكنند اعمال اهل دنيا را بر خدا آنچه كردهاند از جمعه تا جمعه در هر روز دوشنبه و روز پنجشنبه ، پس مىآمرزند گناه هر بندهء مؤمنى را مگر بندهاى كه ميان او و برادر مؤمنش كينه و عداوتى بوده باشد ، پس مىگويند :
واگذاريد عمل اين دو مؤمن را تا با يكديگر صلح كنند ، و كينه از ميان ايشان بر طرف شود .
اى ابو ذر بپرهيز از دورى كردن از برادر مؤمن خود به آزردگى ، به درستى كه با هجران و دورى از برادر مؤمن عملى مقبول نمىشود .
اى ابو ذر تو را نهى مىكنم از هجران از برادر مؤمن ، و اگر به ناچار دورى كنى تا
هامش
( 1 ) بحار الانوار 75 / 71 ح 12 .
( 2 ) بحار الانوار 74 / 177 ح 14 .