و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است : هركه نفس خود را دشمن دارد نه مردم را خدا او را از ترس عظيم قيامت ايمن گرداند .
بدان كه گمان بد به مردم بردن بد است ، و خود را در مواضع تهمت داشتن و در معرض گمانهاى بد مردم درآوردن بد است .
چنانچه به سند معتبر منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : پدرم مىفرمود : اى فرزند هركه با مصاحب بد مصاحبت مىكند سالم نمىماند ، و هركه در جاى بد داخل مىشود متّهم مىگردد ، و هركه زبان خود را مالك نيست پشيمانى مىكشد « 1 » .
و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در هنگام وفات وصيّت فرمود : اى فرزند زينهار بپرهيز از محلهاى تهمت ، و از مجالسى كه گمان بد به اهلش مىبرند ، به درستى كه همنشين بد فريب مىدهد كسى را كه با او مىنشيند « 2 » .
و به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است : سزاوارترين مردم به تهمت كسى است كه با اهل تهمت همنشينى مىكند « 3 » .
و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است : هركه خود را در محلّ تهمت بدارد ملامت نكند كسى را كه گمان بد به او مىبرد « 4 » .
و بر اين مضمون احاديث بسيار است .
هامش
( 1 ) بحار الانوار 75 / 90 ح 1 .
( 2 ) بحار الانوار 75 / 90 ح 2 .
( 3 ) بحار الانوار 75 / 90 ح 3 .
( 4 ) بحار الانوار 75 / 90 ح 4 .