و در حديث ديگر فرمود : هركه يك سال در شهرى از شهرهاى مسلمانان اذان بگويد بهشت او را واجب شود « 1 » .
و به سند معتبر منقول است كه : هشام بن ابراهيم به حضرت امام رضا عليه السّلام شكايت نمود از بيمارى ، و از اينكه او را فرزند نمىشد ، حضرت فرمود : صداى خود را در خانه به اذان بلند كن ، راوى گفت : چنين كردم خدا بيماريم را به صحّت مبدّل گردانيد ، و فرزندانم بسيار شدند « 2 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون غول متعرّض شما شود اذان بگوئيد « 3 » .
و در احاديث صحيحه از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : هركه با اذان و اقامه نماز گذارد ، در عقب او دو صف از ملائكه نماز كنند ، و اگر با اقامهء تنها نماز كند يك صف از ملائكه در عقب او نماز كنند « 4 » .
و در بعضى احاديث آن است كه : طول هر صفّى از ما بين مشرق و مغرب باشد .
و در بعضى اخبار وارد شده است كه صفّ كمترش ما بين مشرق و مغرب باشد ، و بيشترش ما بين زمين و آسمان است « 5 » .
و به سند معتبر از حضرت امام رضا عليه السّلام منقول است : هركه اذان و اقامه بگويد دو صف از ملائكه در عقب او نماز كنند ، و هركه اقامه تنها بگويد يك ملك از جانب راست و يك ملك از جانب چپ او نماز كنند « 6 » .
هامش
( 1 ) بحار الانوار 84 / 147 ذيل ح 40 .
( 2 ) فروع كافى 6 / 10 ح 9 .
( 3 ) بحار الانوار 84 / 149 ذيل ح 43 .
( 4 ) بحار الانوار 84 / 116 ح 12 .
( 5 ) بحار الانوار 84 / 148 ذيل ح 41 .
( 6 ) من لا يحضره الفقيه 1 / 287 ح 888 .