بلاها را از خود به دعا ، و روزى را به جانب خود فرود آوريد به تصدّق ، و به درستى كه تصدّق از كام هفتصد شيطان بيرون مىآيد ، كه هريك مانع آن مىشوند ، و هيچچيز بر شيطان گرانتر نيست از تصدّق كردن بر مؤمن ، و اوّل به دست خدا مىرسد ، يعنى قبول مىفرمايد پيش از آنكه به دست سائل درآيد « 1 » .
و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : زمين قيامت همه آتش است به غير از سر سايهء مؤمن ، كه تصدّق بر او سايه مىافكند « 2 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مستحب است كه بيمار به دست خود به سائل چيزى بدهد ، و از او دعا طلب نمايد « 3 » .
و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : بامداد تصدّق نمائيد كه بلا را رفع مىكند « 4 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : يهودى بر حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله گذشت ، و گفت : السام عليك ، يعنى مرگ بر تو ، حضرت در جواب فرمود كه : بر تو باد ، صحابه گفتند كه : بر تو سلام به مرگ كرد ، و مرگ از براى تو طلبيد ، فرمود كه : من نيز همان را بر او رد كردم ، و امروز مارى پشت سرش را خواهد گزيد و خواهد مرد ، و آن يهودى هيزمكش بود ، پس رفت به صحرا و پشتهء هيزم را جمع كرد ، و بر پشت بست و برگشت ، چون بيامد حضرت فرمود : اين پشته هيزم را بر زمين گذار ، چون بگذاشت مارى در آن ميان ظاهر شد ، چوبى را به دندان داشت ، حضرت پرسيد :
اى يهودى امروز چه كار كردى ؟ گفت : دو گرده نان داشتم ، يكى را به سائل دادم و يكى را خوردم ، حضرت فرمود : به همان تصدّق خدا بلا را از او دفع كرد ، كه چوب
هامش
( 1 ) فروع كافى 4 / 3 ح 5 .
( 2 ) فروع كافى 4 / 3 ح 6 .
( 3 ) فروع كافى 4 / 4 ح 9 .
( 4 ) فروع كافى 4 / 6 ح 5 .