چهارم اين كه سبك وشيوهء نگارش رسالهء معربات بسيار متفاوت با سبك وشيوهء فرهنگ رشيدى است ؛ چرا كه در فرهنگ رشيدى تتوى حرف أول را باب وحرف دوم را فصل قرار دادن بدين نحو كه در « باب الألف مع الباء التازي » كلماتي چون آب ، آباد ، آباره ، آبان و . . . قرار گرفته است .
جالب آن كه خود در مقدمه بيان مىدارد : « چه در اين ترتيب ضبط لغات خصوصاً لغات فرس بيشتر وبهتر مىشود » چنان كه بعد از مراجعت بدين كتاب معلوم شود . « 1 »
حال آن كه در رسالهء معربات حرف آخر كلمه ، باب قرار گرفته است وهيچ ترتيب خاصي نيز در هر باب ديده نمىشود ، بدين نحو كه كلمهء نشا ، كسرى ، حبارى و . . . در باب الألف قرار گرفتهاند .
نسخههاى كتاب وروش تصحيح
در تصحيح اين رساله از دو نسخه استفاده شد ؛ أول نسخهء دستنويس أستاذ بزرگوار جناب آقاى صدرايى خويى كه با گشاده دستى وبزرگوارى فراوان به اين حقير داده شد وآن نسخه از روى يك نسخهء شخصي در دهلي نوشته شده كه بنابر گفتار كاتب از روى نسخهء أصل به خط مصنف در صبح روز نهم شوال سال 1270 ق كتابت شده بود وجناب آقاى صدرايى خويى نيز در سفري كه به هند داشته ، اين نسخه را ديده ودر تاريخ 16 مهر 1375 ش كتابت نمودهاند .
نسخهء دوم نسخهاى است كه جناب آقاى محمد عباسى به سال 1337 ش از روى آن نسخه ، رسالهء حاضر را با عنوان رسالهء معربات
هامش
( 1 ) . فرهنگ رشيدى ، ج 1 ، ص 13 .