در ذيل برخى أبواب ، وارد مىساخته است .
در برخى از فصول ويا كتب ، اصلًا باب بندى صورت نگرفته وحتّى عنوان برخى از كتب ، گويا هنوز مشخّص نشده بودند ، ودر واقع اين نوشتهها براي مؤلّف در حكم مسوده بوده كه مىبايست طبق أصولي خاصّ مرتّب وپاكنويس گردد .
در انتقال أحاديث ، مؤلّف گويا از يكى از شاگردان ويا اطرافيانش هم كمك مىگرفته كه خطّش از خط مؤلّف خواناتر است ، واين خط عيناً در مجموعههاى مختلف ديده مىشود ، با اين تفاوت كه در دست خط مؤلّف پس از أغلب روايات ، مصادر ديگر همان روايت ويا مشابه آن روايت ، با ذكر شمارهء صفحه وهمچنين اختلافات موجود بين مصادر ، در متن وحواشي ذكر شده است .
ودر برخى موارد ، در حاشيهء كتاب ، توضيحاتى كوتاه در مورد برخى از اسناد ويا لغات متن ، ويا استفادههايى از اين قبيل ديده مىشود كه بسيار قابل توجّه هستند .
در برخى از موارد نيز مؤلّف ، پس از ثبت خبر ، با رموزى خاصّ ، به أحوال كلّى اسناد ، چون : ضعف ، حُسن ، وثوق ، وغيره اشاره مىنمايد .
ولى در مواردى كه خودش اخبار را ثبت ننموده ، از حاشية ومصادر وغيره اثرى ديده نمىشود .
اهمّيت مجمع الأحاديث
از اين موسوعهء حديثي تنها برخى كتابها همچون : مكارم الأخلاق ، صلاة ، كفر وايمان ونكاح تا حدودي به پايان رسيده كه قابل انتشارند ، ولى در ساير كتابها ، روايات درج شده بسيار اندكاند ويا اصلًا چيزى نوشته نشده است .
به عنوان مثال در « كتاب الكفر والإيمان » ، كه نسخهء آن حدود 300 صفحهء ( 35 * 22 ) دارد وبه شمارهء 5065 در كتابخانهء مرعشى نگهدارى مىشود ، بيش از 100 باب ديده مىشود ، ولى بيش از نيمى از آنها هيچ مطلبي ندارند .
ودر « كتاب مكارم الأخلاق ومساويها » كه با 278 برگ در مجموعهء شمارهء 2943 در كتابخانهء آية اللَّه مرعشى موجود است ، تقريباً يكصد واندى باب گنجانده شده كه در