مورد نقد ونظر قرار دادهاند . « 1 » محور اين بحثها انتساب اين كتاب به امام رضا عليه السلام است . بعضي بر اين عقيدهاند كه اين كتاب ، به قلم خود امام است وبعضي گفتهاند كه به نقل از ايشان است .
برخى نيز بر اين عقيدهاند كه اين كتاب ، كتاب ديگرى است كه بعضي آن را به امام نسبت دادهاند .
ملّا محمّد تقى مجلسي رحمه الله در شرح فارسي كتاب من لا يحضره الفقيه ، دربارهء اين اثر چنين مىنويسد :
اين كتاب در قم ظاهر شد ونزد ماست وثقهء عدل ، قاضى مير حسين - طاب ثراه - قريب به ده سال قبل از اين ، از روى آن كتاب ، نوشته بود .
وباز در جاى ديگر از همان كتاب مىنويسد :
دو شيخ فاضل صالحِ ثقة گفتند كه : « اين نسخه را از قم به مكّه آوردند وچون نسخهء قديمى بود وخطوط إجازات علما بر آن بود . . . » . قاضى مير حسين - طاب ثراه - از روى آن نسخه نوشته بود وبه اين شهر آمد وبنده از آن نسخه ، نسخه برداشتم .
همچنين از ايشان نقل شده است :
از فضل خدا بر ما اين بود كه سيد فاضل ثقهء محدّث ، أمير حسين - طاب ثراه - كه سالها در مجاورت بيت اللَّه الحرام [ بود ] وسپس
هامش
( 1 ) . دربارهء كتاب فقه الرضا عليه السلام ، در مصادر زير بحث شده است :
لوامع صاحبقرانى ، ج 1 ، ش 187 وج 4 ، ش 198 ؛ بحار الأنوار ، ج 1 ، ص 11 ؛ أمل الآمل ، ج 1 ، ش 364 ؛ الحدائق ، ج 1 ، ش 7 ؛ فوائد بحر العلوم ، فايدهء 45 ؛ العوائد نراقى ، عائدهء 66 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ش 336 - 361 ؛ روضات الجنات ، ش 188 - 191 ؛ الذريعة ، ج 16 ، ص 292 وج 18 ، ش 129 ؛ فرهنگ إيران زمين ، ج 4 ، ش 83 ؛ فصل القضا في الكتاب المشتهر ب « فقه الرضا عليه السلام » ، سيدحسن صدر ؛ تلخيص رسالهء پيشين ، توسط سردار كابلى ؛ رسالهاى دربارهء فقه الرضا عليه السلام ، شيخ محمّد على دزفولى . . براي كسب اطّلاع بيشتر ، به مقدمهءآية اللَّه رضا استادى بر كتاب فصل القضا مراجعه شود .