حدّثنا الشيخ . . . كنت مع أمير المؤمنين . . . « 1 »
ودر باب 146 آن را تكرار كرده ، مىگويد :
رأينا هذا الحديث عن الملقب منتجب الدين أبي عبداللَّه محمّد بن أبي مسلم الرازي بماردين في جامعها . . . قال كنت مع أمير المؤمنين . . . « 2 »
با توجّه به موارد مذكور واختلاف شمارهء يك حديث در بابهاى اليقين ، واختلاف صدر أحاديث ( كه در برخى ، بعد از « حدّثنا » ، نام مؤلفْ ابن أبي الفوارس ذكر شده ودر برخى ذكر نشده ) وهمچنين اختلاف القابى كه براي راويان يك حديث ذكر شده است ، مىتوان احتمال داد كه ابن طاووس ، از دو نسخه از أربعين استفاده نموده كه هر دو ، جمعآورى شاگردان ابن أبي الفوارس بودهاست وابن أبي الفوارس ، أربعين را در چندين نوبت ، بدون لحاظ كردن ترتيب أحاديث ، املا نموده ودر نتيجة ، يكى از نسخهها مربوط به يكى از شاگردان وى بوده كه در جلسهء املاى وى ، يادداشت نمودهاست كه در آغاز هر حديث ، نام مؤلف را با عبارت : « حدّثنا . . . ابن أبي الفوارس » اضافه نمودهاست ؛ ونسخهء ديگر ، مربوط به يكى ديگر از شاگردان وى بوده كه در نوبت املاى ديگر مؤلف ( بجز نوبتي كه شاگرد اوّل يادداشت نموده ) آن را يادداشت كرده ودر اوّل أحاديث ، نام مؤلف را اضافه نكردهاست .
همين امر ( ذكر نام مؤلف در اوّل أحاديث در برخى نسخهها
و
هامش
( 1 ) . همان ، ص 252 .
( 2 ) . اليقين ، ص 402 .