ابن جزرى در سال 768 ق ، در سيزده سالگى به سفر حج رفت واز مشايخ مكّه ومدينه ، استماعِ حديث كرد . أو در سال 774 ق ، از عمادالدين ابن كثير ، اجازهء افتا گرفتهاست كه اين خود ، نشان از همّت والا وسختكوشى وى دارد ؛ چرا كه أو در اين سال 23 سال داشتهاست .
ابن جزرى از حدود سال 778 ق ، به بعد ، در مراكز علمي مهم آن روز به تدريس پرداخته واز موقعيت علمي قابل توجّهى برخوردار بودهاست . وى در سال 785 ق ، نيز از شيخ الإسلام بلقينى ، اجازهء افتا گرفتهاست . أو در سال 792 ق ، براي دومين بار به سفر حج رفت ودر راه بازگشت در سال 793 ق ، به منصب قضاوت شام منصوب شد ؛ ولى پس از چندى آن منصب را رها كرد وبه مصر رفته ، مشغول تدريس وتأليف شد .
أوضاع نابسامان روزگار وبي مهرىهاى برخى از دانشمندان وجور حكّام ، ابن جزرى را از شهري به شهري واز كشورى به كشورى مىبرد والبتة اين تنها علّت نبوده ؛ بلكه عشق أو به تحصيل وفراگيرى علوم مختلف ، از ديگر دلائل سفرهاى پى در پى أو بودهاست .
ابن جزرى در سال 807 ق ، به هرات رفت وپس از آن به يزد وأصفهان سفر كرد ودر آخر به شيراز رسيد واز طرف پير محمّد ، حكمران وقت شيراز ، به منصب قضاوت شيراز وتوابع آن ، منصوب گشت . أو از شيراز به يمن ، بصره ، مكة ومصر سفر نمود وباز به شيراز بازگشت وتا پايان عمر در همان جا ماند وسرانجام در سال 833 يا 834 ق ، در شيراز درگذشت ودر مدرسهاى كه خودش بنا نهادهبود ، به خاك سپرده شد .
ميراث حديث شيعه — صفحة 152
مساهمون: مهدى مهريزى
ص١٥٢