هر كه اميد أو بغير خداست * در روش گمره است ونابيناست
144 - ضَمِنَ اللَّهُ رِزْقَ كُلِّ أحَدٍ .
به يقينت كه رزق حلال * مىرساند خداى در همه حال
از خدا خواه رزق تا برسد * ضَمِن اللَّه رزق كل أحد
145 - ضَميرُ الأحْرارِ مَحَلُّ الأنوارِ .
نيك مردان برند نيك معاش * نيكويى كن زنيك مردان باش
كه ضميري كه نيك مردان راست * بىتكلف محل نور خداست
146 - ضَرْبُ الحَبيبِ أوْجَعُ .
دشمنان مىزنند تير وسنان * دوستان مىزنند تيغ زبان
طعن دشمن اگرچه با ضرر است * زخم محبوب دردناكتر است
147 - ضَرْبُ اللِّسانِ أشَّدُ مِنْ ضَرْبِ السِّنانِ « 1 » .
سختتر ديدهاند أهل دلان * زخمهاى زبان ز زخم سنان
گر ز زخم سنان ضرر باشد * زخمهاى زبان بتر باشد
148 - وَمِنْ إرْشادِهِ : ضِيآءُ القَلْبِ مِنْ أكْلِ الحَلالِ .
گر تو خواهى رهى به حالِ پُرى * كوش تا لقمهء حلال خُورى
زانك باشد به نزد أهل كمال * روشنايى دل ز اكل حلال
149 - ضِيْقُ الْيَدِ أشَدُّ مِنْ ضِيقِ القَلْبِ « 2 » .
غايت مفلسى همه خجلى است * دست تنگى بتر زتنگدلى است
مرد ز افلاس تنگ دل باشد * در همه محفلى خجل باشد
هامش
( 1 ) . « كو » : طَعْنِ السِّنانِ .
( 2 ) . « كو » : ضَيْقُ القَلْبِ أشَّدُ مِنْ ضَيْقِ اليَدِ .