انگريزى و بنگله به نوك قلم سپردهاند ولى چون خود وى يكى از متوليان وقف واقف حسينيهء ياد شده بود به اصرار دوستان ، اين رساله را در شرح حال متوليان اين امام باره نگاشته است . او اين رساله را در چند طبقه و هر طبقه را در چند بهره تنظيم نموده ، با اين عنوانها :
طبقهء اول :
- / بهرهء اول در احوال آقا مطهر اصفهانى ؛
- / بهرهء دوم در كيفيت مرزا صلاح الدين محمد خان ؛
- / بهرهء سوم در ذكر مريم خانم عرف منوجان خانم مرحومه ؛
- / بهرهء چهارم در احوال محمد محسن مغفور واقف مشهور ؛
حاجى محمد محسن ولد آقا حاجى فيض الله ولد آقا فضل الله ( متولد 1143 ق ) در هوگلى كه در نجف و اصفهان تحصيل نموده و قريب هفتاد و دو قرآن به خط خود نوشته و به كتابخانه ها و حاكمان وقت ، اهدا نموده است . او به فارسى و عربى و انگليسى و اردو تسلط داشت و املاكش را در سال 1221 ق مطابق 1805 م وقف نموده و در روز پنج شنبه سيزدهم ذيقعده 1227 ق مطابق نوزدهم نومبر 1812 م در هوگلى وفات و در باغچهء خاص مدفون شد و سالانه عرس و فاتحه خوانى بر مزارش انجام مىشود .
- / بهرهء پنجم در بيان منازعت واقف مرحوم با ميرزا بنده على ولد مرزا محمد متوفى ؛
- / بهرهء ششم در وقف نامه حاجى محمد محسن مغفور ( در اين بخش متن وقف نامه وى را ذكر كرده است ) ؛
- / بهرهء هفتم در ملحقات از قسم منقولات به دفعات تحرير يافت ؛
- / بهرهء هشتم در احوالات رجب عليخان و شاكر عليخان متوليانى كه حسب شرايط وقفنامه مقرر شدند ؛
طبقه ثانى : در احوالات مجملى متوليان سوم و چهارم و پنجم و ششم و هفتم تا سنه يك هزار و هشت صد و هشتاد و نه عيسوى ؛
- / بهرهء اول در تذكار مجملى باقر عليخان متولى سيم ؛
- / بهرهء دوم در ذكر مولوى سيد كرامت على جونپورى متولى ششم ( متوفاى 1292 ق ) ؛
- / بهرهء سوم در احوال راقم ( مؤلف كتاب ) متولى هفتم . در اين بخش اشعارى را كه شاعران در مدح وى به فارسى سرودهاند ، ذكر كرده كه اسامى اين شاعران چنين است :
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 9
مساهمون: على صدرائى خوئى
ص٩