تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 266

مساهمون:

ص٢٦٦
نوع خط : نستعليق و نسخ . كاتب : ميرزا مهدى شيرازى ولد مرحوم آشكر الله . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : قاضى ابراهيم صاحب بن قاضى نورمحمد ساكن پلبندر به شراكت نور الدين بن جيواخان . توضيحات : به تصحيح مولوى سيد غلام على صاحب بن سيد غلام حسين ساكن بمبئى و حكيم حاذق طبيب صادق غلام محى الدين بن محمد جعفر ساكن همسور ؛ صفحهء اول هريك از رساله ها داراى سرلوحه و كتيبه ؛ تمامى صفحه ها جدول دار ؛ صفحه هاى زوج ركابه دار ؛ شرح اصطلاحات و لغات با شماره هاى شاخص در حاشيهء رسالهء چهارم به زبان فارسى . محل چاپ : هند ؛ بمبئى . مطبعه : حيدرى . تاريخ : 14 ذى حجّة 1277 ق . تعداد صفحات : 110 ؛ اندازه : 5 / 19 * 5 / 24 ؛ تعداد سطور : 21 .

( 2816 ) كليات عراقى

( ادبيات فارسى ، ديوان‌ها - / فارسى ) از : فخرالدين ابراهيم عراقى همدانى ( م 688 ق ) همان كتاب شمارهء ( 2161 ) ، و نسخهء حاضر نوبت ديگرى از همان چاپ است كه از سوى همان مطبعه ( نولكشور ، گانپور ، 1326 ق ) منتشر شده است .

( 2817 ) شرح فقه اكبر

[ ابو المنتهى مع الحواشى جديده ، سراج الفقه ] ( فقه اهل سنت - / عربى ) از : ابو المنتهى احمد بن محمد رومى مغنيساوى ( م 1090 ق ) شرح معروفى است بر فقه اكبر ابو حنفيه . اين شرح به صورت مزجى برگزار شده است . قبل از اين در شمارهء ( 1143 ) منح الروض الازهر فى شرح فقه الاكبر تأليف ملا على بن سلطان محمد قارى هروى ( م 1106 ق ) و در شمارهء ( 2110 ) شرح فقه اكبر تأليف مولوى