رسالهء عمليه اى است كه براى عمل مقلدين تأليف شده است .
مؤلف در مقدمه گويد كه اين رساله « هذا الجزء الثانى فى الفروع من تتمة جزء الاول الوافى فى الاصول من مشكوة العباد فىدليل المعاد الذى هو فوز الاكتساب من الفوز بالسعادة التجازة الواردة فيه الدنيا مزرعة الآخرة » . و از اين عبارت بر مى آيد كه كتابى تأليف نموده به نام مشكوة العباد كه جزء اول آن الوافى فى الاصول نام داشته ، و رسالهء حاضر تتمهء جزء اول الوافىفى الاصوا است .
اين بخش شامل مسائل طهارت و نماز است و تأليف آن در روز يك شنبه 4 شعبان 1267 ق در بمبئى به پايان رسيده است .
آغاز : بسمله و به نستعين و الحمد لله رب العالمين و حسن العاقبة للمتقين و النار للعاصين . . . و بعد فيقول اقل العلماء العاملين من المتفقّهين . . . هذا الجزء الثانى فى الفروع من تتمة جزء الاول الوافى فى الاصول من مشكوة العباد فى دليل المعاد الذى هو فوز الاكتساب من الفوز بالسعادة التجازة الواردة فيه الدنيا مزرعة الآخرة . . . و رتبته على ابواب الصلاة و الصوم و الحج و الجهاد . . . و الباب الاول فيه مقصدين المقصد الاول فى المقدمة .
نوع خط : نستعليق .
كاتب : ذكر نشده .
تاريخ كتابت : شوال 1266 ق ( تاريخ تأليف 1267 و تاريخ كتابت و چاپ ، 1266 ق ذكر شده كه يكى از آنها اشتباه است ) .
توضيحات : در صفحهء عنوان دستخط بنيانگدار كتابخانه ( حضرت آيت الله العظمى سيد شهاب الدين مرعشى نجفى ) بعد از چاپ آمده ، بدين عبارت : « تأليف مرحوم آقا سيد صبغة الله پسر آقا سيد جعفر كشفى معروف مى باشد . وقفه العبد شهاب الدين الحسينى المرعشى النجفى فى سنة 1386 ق » ؛ نسخه بدون صفحه شمار است ؛ تمامى صفحه ها جدول دار ؛ صفحه هاىزوج ركابه دار .
محل چاپ : هند ؛ بمبئى .
مطبعه : ذكر نشده .
تاريخ : 1266 ق .
تعداد صفحات : بدون صفحه شمار ( 126 ص ) ؛ اندازه : 16 * 12 ؛ تعداد سطور : 14 .
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 229
مساهمون: على صدرائى خوئى
ص٢٢٩