تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 17

مساهمون:

ص١٧

( 2512 ) لسان العجم

( ادبيات فارسى ، دستور زبان - / فارسى ) از : ميرزا حسن بن محمد تقى طالقانى رسالهء كوتاهى است در دستور زبان فارسى كه مؤلف آن را به درخواست يكى از تربيت يافتگان دار الفنون و نيرّ الملك جعفر قليخان ، براى تدريس در دارالفنون در تهران نگاشته است . آغاز : بسمله . الحمد لله المنان الذى خلق الانسان و علمه البيان و خصصه بالنطق و اللسان . . . اما بعد يكى از نمايش يافتگان اين دولت روز افزون و تربيت شدگان مدرسهء دارالفنون . نوع خط : نستعليق . كاتب : لطف الله بن محمدتقى بن احمد بن محمد على بن على نقى بن عبدالكريم حسينى انجوى شيرازى متخلص به دانش . تاريخ كتابت : شنبه 27 ذيقعده 1316 ق . توضيحات : كتاب حاضر به موجب قانون 25 سال 1876 م در دفتر گورنمنت بمبئى رجسترى شده است ؛ صفحه اول داراىسرلوح و كتيبه ؛ تمامى صفحه ها جدول دار ؛ صفحه هاى زوج ركابه دار . محل چاپ : هند ؛ بمبئى . مطبعه : ناصرى . تاريخ : 1317 ق . تعداد صفحات : 172 ؛ اندازه : 17 * 11 ؛ تعداد سطور : 15 .

( 2513 ) كتاب صد و يك نام خداوند همراه با خوردهء اوستا

( اعتقادات زرتشتى ، اوستا ، كتاب درسى زرتشتيان - / فارسى ) از : موبد رستم پور موبد خسرو مهربان بخشى از اوستا است كه به الفباى فارسى نوشته شده است . در آخر كتاب دو مناجات منظوم فارسى از بهرام راورى و دو مناجات منظوم فارسى از ملا فيروز اول ( ص 319 - / 337 ) آمده است .