مقدمه چهارم : ترجيح مذهب بعض فقها و همچنين ترجيح بعض طرق صوفيه مقلّد را نمى رسد ؛
مقدمه پنجم : در اختلافات اهل سنت چه در ظاهر شريعت و باطن شريعت تضليل و تكفير جانبى بر جانب ديگر نمى رسد ؛
مقدمه ششم : مجتهدات زمان وحى در ميان صواب و خطا متردد نيست ؛
مقدمه هفتم : مقلّد به جز تقليد مجتهد چاره ندارد و بى وجهى از وجوه ثلثه بر خلاف اجتهاد صاحب مذهب خود عمل ننمايد ؛
مقدمه هشتم : معانى قرآن مجيد به تفسير است يا به تاويل ؛
مقدمه نهم : در اختلافِ مفهوم بدعت ؛
مقدمه دهم : اخفاء غوامض از عوام لازم است ؛
مقدمه يازدهم : علم ظاهر بى استاد و علم باطن بى شيخ ميسر نميگردد ؛
مقدمه دوازدهم : در محاملِ كلامِ شيوخ طريقت ؛
مقدمه سيزدهم : در حكم منكرِ علوم صوفيه و طاعن اوليا ؛
مقدمه چهاردهم : در اجتناب مومن از تكفير اهل قبله ؛
مقدمه پانزدهم : در حكم طعن و تجسس عيوب بزرگان و افساد در جماعت مسلمانان ؛
مقدمه شانزدهم : مقلّد به جز تقليد مجتهد چاره ندارد ؛
مقدمه هفدهم : مقصود صاحب رساله از نقل بعض اقاويل ضعيفه و روايات مرجوحه سدّ لسانِ غاليان است ؛
مقمه هجدهم : اين رساله را كسى مطالعه نمايد كه از غلوّ غاليان و مذهب سنت ماهر باشد ؛
مقدمه نوزدهم : اين رساله به اسانيد كتب معتبره اهل سنت مرتب و مهذب است با اصل مطابقت دهد و از آن نترسد كه عند التطبيق تقبّل آن لازم گردد ؛
مقدمه بيستم : عند التطبيق نگويد كه اين همه اسانيد هر چند در كتب معتبره موجوداند اما تاويلى داشته باشد كه ذهن ما به آن نمى رسد ؛
فائده يكم : در ادلّه اربعهء شرعيه و بعض مسايل فقهيه در ردّ اقوال مفرطان ؛
فائده دويم : در فعل مكلّف ؛
فائده سيوم : در تكاليف شرعيّه ؛
فائده چهارم : در حكم حج ؛
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 167
مساهمون: على صدرائى خوئى
ص١٦٧