تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 166

مساهمون:

ص١٦٦
رسالهء كوتاهى است در تحقيق صفات الهى . آغاز : بسمله . الحمد لله الذى شهدت بوحدانيته الفهماء و فاهت بازليته العقلاء . نوع خط : نستعليق . كاتب : محمد مهدى حسن خوشنويس استيت پريس رامپور . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : صفحهء اول داراى سرلوحه و كتيبه ؛ تمامى صفحه ها جدول دار . منتخبى از حواشى و شروح كتاب در هامش هر سه رساله به انتخاب مولوى محمد فضل حق با شماره هاى شاخص تحرير شده است ؛ خاتمة الطبع به امضاى محمد افضال الحق رامفورى بن فضل حق فرزند محشى . محل چاپ : پاكستان ؛ لاهور . مطبعه : عالمگير الكتريك پريس . تاريخ : محرم الحرام 1355 ق . تعداد صفحات : 4 + / 94 + / 50 ؛ اندازه : 21 * 33 ؛ تعداد سطور : 17 .

( 2701 ) فصل الخطاب بين الخطا و الصواب

( اعتقادات - / فارسى ) از : سيد شاه عبداللطيف ( سيد شاه محى الدين ) صاحب قبله قادرى نقوى ( قرن 13 ق ) رسالهء مفصلى است كه مؤلف آن را در رفع اختلاف بين مذاهب مختلف اسلامى نوشته است . او در مقدمه مىگويد در اين ايام كه اسلام غريب شده و عده اى از پيروان مذاهب اسلامى با افراط و تفريط در تكفير و تضليل مذاهب ديگر بر مى آيند و اختلاف بين مسلمانها انداخته و موجب تضعيف مسلمانها مىشود . مؤلف ابتدا بيست مقدمه ذكر نموده و پس آن مطالب كتابش را در چهل فائده بيان نموده و كتابش را در تاريخ 19 رمضان 1284 ق ، به پايان رسانده است . عنوان مقدمه ها و فوائد كتاب چنين است : مقدمه يكم : در ادّلهء اربعهء شرعيه ؛ مقدمه دويم : در ماهيت فقه و اجتهاد فقها و عرفا و حكم الهام و انواع علوم دينيّه ؛ مقدمه سيوم : اجتهاد و استنباط احكام كار مجتهد است نه كار مقلّد ؛
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 166 | على صدرائى خوئى