13 . « تاريخ افاغنه » كه آن را حسين خان افغان تصنيف نموده ؛
14 . « ظفرنامه » شرف الدين على يزدى ؛
15 . « تيمور نامه » هاتفى برادر زادهء مولاناى عبد الرحمن جامى ؛
16 . « تاريخ بابرى » كه بابر شاه به تركى نوشته و ميرزا خان خانخانان عبد الرحيم آن را به فارسى ترجمه نموده ؛
17 . « اكبر نامه » شيخ ابو الفضل فيضى ؛
18 . « تاريخ اكبر شاهى » تصنيف شيخ عطابك فروتنى ؛
19 . « اكبر نامه » تأليف شيخ الهدا و منشى مرتضى خان ؛
20 . « طبقات اكبرى » تصنيف خواجه نظام الدين احمد اكبر شاهى ؛
21 . « اقبال نامه جهانگيرى » تأليف معتمد خان عرف محمد شريف ؛
22 . « تاريخ شاهجهان » كه جهانگير پادشاه خود نوشته ؛
23 . « تاريخ عالم گيرى » كه مير محمد كاظم منشى از اول جلوس اورنگ زيب تا وقايع سنهء چهاردهم جلوس وى را نوشته ؛
24 . « تاريخ كشميرى » متضمن تاريخ چهار هزار سال كه مولاناى شاه محمد شاه آبادى از لغت كشميرى به فارسى در آورده ؛
25 . « تاريخ بهادر شاهى » مشتمل بر احوال سلاطين گجرات احمد آباد و ولايت سند مشهور به تهتهه .
اين كتاب را در چاپ حاضر ، ظفر حسن - / بى - / اى اسستنت سپرانتيندنت محكمهء آثار قديمه ، تصحيح نموده و مقدمه اى به انگليسى در هفت صفحه بر آن نوشته كه آن را در دهلى 11 آگوست 1918 م ، امضا نموده است .
در نسخهء حاضر ص 192 - / 191 ، بين صفحه هاى 87 - / 86 قرار گرفته است .
منتخبى از كتاب « خلاصة التواريخ » در شمارهء 2131 ( رديف پنجم ) ذكر گرديده كه غير از كتاب حاضر بوده و مؤلف آن ناشناخته است .
آغاز : بسمله . نقاش نگارخانه كاينات و مصور كارگاه ممكنات چون اقتضا آن كرد كه صور پيرائى عجايب ابداع و چهره آراىغرايب اختراع گردد .
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 106
مساهمون: على صدرائى خوئى
ص١٠٦