تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى ) — صفحة 247

مساهمون:

ص٢٤٧
كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : صفحه اول داراى سرلوح و كتيبه ؛ تمامى صفحه ها جدول دار ؛ صفحه هاى زوج ركابه دار ؛ نسخه داراىتصاوير و اشكال هندسى در موارد متعدد است ؛ كتاب حاضر به موجب قانون 25 كورنمنت سركارى رجسترىشده است . محل چاپ : هند ؛ بمبئى . مطبعه : مطبع ناصرى . تاريخ : 1322 ق . تعداد صفحات : 143 ؛ اندازه : 15 * 23 ؛ تعداد سطور : 19 .

( 2276 ) مجموعه

1 - اسكات المعتدى على انصات المقتدى

( 24 ص ) ( فقه عامه - / عربى ) از : مولانا محمد شبلى رساله كوتاهى در رد كسى كه قائل است در نماز جماعت ماموم بايد حمد را قرائت كند . مصنف در اين رساله نظر گويندهء مذكور را ردّ كرده و مانند مشهور فقها ، قائل شده كه مأموم نبايد در نمازهاى جهرى يا اخفاتى ، حمد و سوره را قرائت كند . آغاز : بسمله . الحمد لله المفيض الوسمى المذلل الآبى المسيل الآذى بسطوته و سلطانه رافع العنان باسط الدجان .

2 - الدّرر الازهر فى شرح الفقه الاكبر

( 64 ص ) ( فقه عامه - / عربى ) از : مولوى عبدالقادر صاحب شرح مزجى است بر فقه اكبر كه به ابوحنيفه نسبت داده شده است . شرح ديگرى بر اين كتاب به نام « منح الروض الازهر فى شرح فقه الاكبر » از ملا على بن سلطان محمد قارى هروى ( م 1106 ق ) در شمارهء ( 1143 ) ، معرفى شده است . آغاز : بسمله . الحمد لله رب العالمين و الصلاة و السلام على رسوله محمد و آله و اصحابه اجمعين و بعد فلما كان علم التوحيد اصل اصول الدين و الكتاب الجليل الذى