ديوانِ اشعارِ ملا عباس شوشترى است ، كه در اشعارش « شباب » تخلص مىكند . اين ديوان را در زمان حيات شاعر ، سيد محمد بن كريم بن محمد موسوى شوشترى ، در ايران جمع آورى و با خود به هند برده ، و در آنجا منتشر نموده است . جامعِ ديوان ( سيد محمد بن كريم بن محمد موسوى شوشترى ) خود كاتبِ چاپ سنگى اين نسخه مىباشد و در آغاز ديوان ، ديباچهاى در شرح حال شاعر ، آورده است . نسخهء حاضر شامل اين بخش هاست :
- / ديباچه از سيد محمد بن كريم بن محمد موسوى شوشترى ، در شرح حال شباب شوشترى ( ص 5 - / 2 ) ؛
آغاز : بسمله . چند سطريست در شرح حال ناظم ، و هو اديب الفاضل و العارف الكامل عمدة الشعراء و الاماثل .
- / مثنوى تحفةالاحباب ( ص 6 ) ؛
آغاز : بسمله . ( شعر )
الهى اعتقادم ده تمامى * كه بتوانم زحمدت برد نامى
- / مثنوى در كيفيت غزوهء احزاب ( ص 44 ) ؛
آغاز : بسمله . ( شعر )
بده ساقى آن جام چون آفتاب * كه بر فكرت افزون كند آب و تاب
- / قصائد ( ص 242 - / 52 ) ؛
- / دو دوازده بند و يك شش بند و پانزده بند و چند مخمس در مرثيه ( ص 264 - / 243 ) ؛
- / غزليات ، به ترتيب حروف قوافى ( ص 295 - / 265 ) ؛
آغاز : بسمله . ( شعر )
اى پى نبرده پيك خرد بر كمال تو * و انديشه در سرداق عزّ و جلال تو
- / مقطعات ( ص 303 - / 296 ) ؛
- / رباعيات ( ص 306 - / 303 ) ؛
- / غلط نامه ( ص 306 ) ؛
- / خاتمة الطبع ( ص 307 ) ، به قلم كاتب نسخه و مصدّر به نام ناصر الدين شاه قاجار . كاتب ( كه خود جامع اين ديوان است ) ، در خاتمة الزبع توصيه نموده كه در صورت اراده به طبع ثانى اين كتاب ، امور ششگانه زير رعايت شود :