چهاردهم : در گرانبارى پادشاهان به كارها ؛ باب پانزدهم : در پرهيز از سخن بىوفايان ؛ باب شانزدهم : در التفات نكردن بر گردش زمانه .
منشى نول كشور اين اثر را در 1866 م نگاشته و در ديباچه دربارهء شيوهء انتخاب خود چنين مى آورد : « مختصرى ترتيب و منتخبى تهذيب يافت كه حجم كتب به تنصيف و سهولت استمتاع به تضعيف گراييد مضمونى ترك نداده شد و لفظى از خود ننهاده شد . . . اميد كه به تأييد مروّج كالاى فن پسند خاطر ارباب سخن و سرمايهء انتفاع متعلّمان زمن گردد » .
آغاز ديباچه : بسمله .
اى از كرمت سره عيار دانش * وز لطف تو بيخزان بهار دانش
دلبر ببرد حنا به كف نقش به چشم * از فيض تو باد اين نگار دانش
دلپذير دانشوران اقول سنجيده است و افعال پسنديده .
آغاز كتاب : نوشيروان يكى از برهمنان را پرسيد كه در يونان مشهور است كه در هند كوهها باشد آنجا داروها رويد كه مرده بدان زنده شود .
نوع خط : نستعليق .
كاتب : ذكر نشده .
تاريخ كتابت : ذكر نشده .
توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ تاريخ طبع اول 1284 قمرى است ؛ صفحهء اول و آخر نسخه ناقصى دارد و ترميم شده است .
محل چاپ : هند ؛ لكهنو .
مطبعه : نول كشور مطبع اوده اخبار .
تاريخ طبع : 1902 م ( با استناد به نسخه ش 942 ) .
تعداد صفحات : 178 ؛ اندازه : 13 * 21 ؛ تعداد سطور : 19 .
( 783 ) باب الفتوح لمعرفة احوال الرّوح
( فلسفه ، روانشناسى - عربى )
از : شيخ عبدالهادى بن رضوان نجا ابيارى ( زنده در 1304 ق )
كتاب مفصلى است در معرفت نفس و معرفت روح و مباحث پيرامون آنها . مؤلف در مقدمه گويد كه من دربارهء روح انسانى و مطالبى كه دربارهء آن در قرآن كريم و روايات آمده متحير