10539 ) نسخه شماره : 6639 - 9 / 34
آغاز : بسمله اى طالب انوار اسرار ومعانى وجوياى تجليات ظاهر و باطن ومستسقى و تشنه زلال عشق ونگران طريق شهرستان . . . شحنه دل ميل صحرا مىكند
انجام : رساله اخرى فرزندان به جمع سلام بخوانند . . . رساله اخرى فرزندان مقبول السلام بخوانند . . . رساله فى تنبيه السلاطين بسم الله الرحمن الرحيم قال الله تبارك و تعالى ان الله يا مر بالعدل والاحسان . . . . اى عزيز يأمر بالعدل يعنى . . . و اگر نمى دانى بپرس از يارى كه بى غرض باشد باشد كه از نفس
افتادگى ازانجام ، نستعليق ، بى كا ، عناوين شنگرف ، ليست اسامى رساله ها دراول نسخه آمده است در اول نسخه چند تملك بتاريخ 1252 و 1258 درج شده است ، جلد : تيماج مشكى ، 366 برگ ، 29 سطر ، 20 * 29 سم
كليات سعدى
( ادبيات - فارسى )
سعدى ، مصلح بن عبدالله ، - 691 ؟ ق
شاعر درگذشته هفدهم ذيحجه 691 يا 694 بوده ، برخى گردآورى ( كليات ) را از خود او دانسته اند ، آنچه معلوم است اينكه على بن احمد بن ابوبكر بيستون يك بار به سال 726 ويكبار به سال 734 فهرستى براى پنج كتاب غزل سعدى ساخته وديباچه اى بر كليات او نگاشته است . سپس كسانى ( كليات ) سعدى را درهم ريخته و به ترتيب فهرست دوم ( الفبائى غزلها ) بيستون درآورده اند . شامل مقدمه على بن احمد بن ابى بكر بيستون و رساله در تقرير ديباچه و مجالس پنجگانه و سئوال و جواب صاحب ديوان و رساله در سئوال كردن از عقل و عشق و نصيحت الملوك و رسائل ثلاثه ( سلطان اياقا . حكايت ملك ايكتانوا . حكايت ملك شمس الدين ) . قصائد فارسى . مراثى . ملمعات . طيبات . بدايع . بوستان . خواتيم . غزليات قديم . ترجيعات . گلستان . قصائد عربى . فرديات . ملمعات . صاحبيه . خبيثات . هزليات . ( مضحكات ) رباعيات .
[ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 3 / 1861 ؛ مجلس 26 / 257 و 3 / 400 ؛ الذريعة 9 / 447 و 9 / 449 و 9 / 445 و 3 / 400 ؛ مرعشى 3 / 130 ؛ فهرست مجلس 8 / 295 و 8 / 27838 / 3926 / 257 و 3 / 400 ؛ فرهنگ سخنوران ص 269 ؛ مشترك پاكستان 7 / 258 ؛
آستان قدس ( الفبايى ) ص 470 ؛ آية الله فاضل خوانسارى 2 / 35 ؛ مشارفارسى / 7344 / 4116 ؛ كتابخانه ملك 3 / 651 - 653 ؛ كتابخانه جامع گوهرشاد 1 / 58 و 1 / 92 و 1 / 247 و 4 / 1951 ؛ فهرست سپهسالار 5 / 445 ؛ فهرست آستان قدس 2 / 676 / 7 - 678 و 9 / 211 - 214 ]
10540 ) نسخه شماره : 1496 - 46 / 9
آغاز : منت خداى را عزوجل كه طاعتش موجب قربت است و به شكر اندرش مزيد نعمت هر نفسى كه فروميرود ممد حيات است و چون برمى آيد مفرح ذات
انجام : چون نفسى آرام ميگيرد چو برقصرى چوبرخارى / چه خواب آيد چه بر تختى ودرپايان ديوارى