رساله در عرفان (
عرفان - فارسى )
از : مؤلف ناشناخته ( قرن 8 ق )
رسالهء كوتاهى است در عرفان و چگونگى شناخت بارى تعالى ، مؤلف در آن گويد كه در سال 779 ق در هرات در خانقاه جديدى در جوار مولانا ظهير علاء الدين خلوتى ساكن بوده است . و در پايان رساله گويد : كه كسى از وى شرح حورائيه را خواسته ، لذا در ذيل رساله رباعى حورائيه شيخ ابو سعيد را شرح نموده است .
آغاز : شكر و سپاس بىقياس سزاوار حضرتى است كه ذات او از صفات امكان و صفات او از سمت نقصان و افعال او از وصمت عدوان مقدس و مبرا و منزه است و معراست .
انجام :
جهانت به كام و فلك يار باد * جهان آفرينت نگهدار باد
به كام تو بادا همه كار تو * خداوند گيتى نگهدار تو
نسخهها :
ش 221 ، آغاز و انجام : برابر نمونه ، شكسته نستعليق ، محمود بن عبد العلى بيك قراگوزلو از طايفه حاجيلو ، 1283 ق ، رسالهء چهاردهم مجموعه ، « 218 ر 225 پ » 8 برگ ، 15 سطر .
رساله در عرفان
( عرفان - فارسى )
از : مؤلف ناشناخته
بخشى از يك رسالهء عرفانى است . در اين بخش ابتدا در سه مسلك عقيدهء متكلمين و حكماى مشاء و اشراقى در توحيد بيان شده و پس از آن در فصلى با عنوان « موقف سوم » كشف بعضى حقايق شهودى عرفا ، ذكر گرديده كه فقط دو صفحه اول از آن در نسخه موجود است .
نسخهها :
ش 32 ، از اول و آخر افتادگى دارد ، آغاز : جواب آن است كه در صورت حذف ذهن به هر يك منتقل مىشود و ليكن على . . . البدل و بر همه تقدير محذوراتى لازم است ،