قبر صالحان از ظاهر آيهى 21 سورهى كهف به دست مىآيد كه مىفرمايد :
« . . . فَقالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْياناً رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً » ؛
« پس گفتند : بر آنها بنايى سازيد ، پروردگارشان به آنها داناتر است اما آنان كه بر كارشان چيره بودند ، گفتند : ما بر اجساد آنان مسجدى بنا خواهيم كرد . »
چون اين آيه دلالت بر امضاى سكوتى قرآن دربارهى جواز ساختن مسجد بر قبر يا كنار قبر صالحان دارد و نسخ معناى آيه نيز ، جز با خبر متواتر امكانپذير نيست . بنابراين ، با امضاى قرآن ، ادلهى ديگر اعتبارى نخواهند داشت . مانند دليل اعتبارى سد الذرايع ( كه در آن گفته مىشود ساختن مسجد بر قبر به تدريج موجب عبادت و يا تعظيم صاحب قبر خواهد شد و به شرك مىانجامد ) و نيز دليل سيرهى صحابه درباره قبر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و ساير قبور ( كه گفته شده عمل آنان دلالت بر نهى از ساختن مسجد بر قبور مىكند ) چون هر نوع دليلى در برابر قرآن ساقط خواهد بود .