گوى سبقت را از ماه و خورشيد ربوده و صفات كمال را به تمامه در نور ديده و هيچ استثنايى را نپذيرفته است : آرى اين امامان در مجد و مقام همانند دانههاى گوهر هم رديف و همسانند و او نيز آخرينشان همانند و يكسان : و چه بسيار مردمانى كه كوشيدند تا منار عزّت آنها را ، كه خدا بالايش ميبرد ، پايين آوردند و سخت و هموار را طى كردند تا جمع آنان را ، كه خدا فراهم كرده بود ، پراكنده سازند و چه بسيار حقوقشان را تباه ساختند : حقوقى را كه خدا از آن نگذرد و تباهش نسازد ! و اميد آن كه ما را بر حبّ ايشان زنده بدارد و بر آن بميراند و از شفاعت كسانى كه در شرافت به رسول خدا ( ص ) پيوستهاند ، بهرهمند سازد .
وفات او ( امام عسكرى ) در سرّ من رأى و مدفن او در كنار پدرش بود و پس از خود دوازدهمين امام از ائمّه را بر جاى نهاد : ابو القاسم محمّد حجت امام زادهء امام كه در شب نيمه شعبان سال 255 هجرى ، پنج سال پيش از وفات پدرش به دنيا آمد و پدرش ولادت او را پنهان ميداشت چون دوران سختى بود و از خلفاى عباسى بيم داشت ، زيرا آنها در تعقيب هاشميان بودند و آنها را محبوس و مقتول ميساختند و در پى نابودى آنها بودند و اين بدان خاطر بود كه ميدانستند امام مهدى ( ع ) سلطه ظالمان را از بين ميبرد و آن را از احاديث رسول خدا ( ص ) كه بدانها رسيده بود دريافته بودند ، احاديثى كه ميگفت امام مهدى ، موعود منتظر ، ريشه ستمگران را قطع
ولاية الإمام علي ( ع ) في الكتاب والسنة ( ولايت على ( ع ) در قرآن كريم و سنت پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — صفحة 136
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص١٣٦